+لطفا اول آهنگ را پلی کنید!

یکی از فانتزیام اینه که تنها برم کافه،برم تو گوشه سر یه میز خالی بشینم،یه قهوه سفارش بدم،بعد کافه خالی شه طرف بیاد بگه آقای محترم چیز دیگه ای میل ندارین؟ بگم چرا یه میکسچر از صدای احسان لطفا

و بعد پاهامو دراز کنم روی میز یه پیپ هم با طعم کاپتان بلک بگیرم دستم،بعد صدای احسان پخش بشه،و من بصورت عجیبی غرق صداش بشم،و اهنگ و آروم با خودم زمزمه کنم،بعد طرف بیاد بگه داداش چطوری بااین همه درد کنار میای؟منم با پام صندلی و هل بدم عقب اشاره کنم بشین،بعد یه کام سنگین از پیپ بگیرم ،دودشو با غم بدم بیرون  و با صدای احسان بلند بخونم:چه روزایی که دلگیرم،چه روزایی که آشفته ام،اگه میبینی آرومم چون این درد و پذیرفتم

اونم یه لبخند بزنه و بره افق،منم هندزفری مو بذارم تو گوشم کلاهِ بارونی مو بکشم رو سرم از کافه برم بیرون زیر بارون دوباره تو آهنگام غرق شم:)


پ.ن:من پسر نیستم پس هیچوقت نمیتونم اینکارو بکنم.

پ.ن2: حتی اگر پسر میبودم هم از دود و مشتقاتش متنفر میبودم مث الان که از همه ی ادمای سیگاری متنفرم!

اخرین پ.ن:16هفته تا آغاز خوشبختی:)